Verzamelde werken IX (Garmond-Editie), *Ideen*, 1206 t/m 1282 waarin Multatuli het verhaal van Wouter Pieterse vervolgt. Wouter is in betrekking bij de firma Ouwetyd & Kopperlith, textielhandelaren, waar hij jongste bediende is, en waar hij de bekrompenheid van het burgerlijk fatsoen ondervindt: "Hy ging (...) zeer gebukt onder het gewone (...)." Multatuli gebruikt de Woutergeschiedenis als kapstok voor allerlei beschouwingen. Zo is een boodschap van Wouter naar 'den Jodenhoek' aanleiding tot een betoog over de afwezigheid van gods toorn voor het uitverkoren volk. Verder verhandelt Multatuli over, o.a., het denken, buitenplaatsen, onttroonde goden, preken en het schrijfambt. Het steeds terugkerende thema is dat van de werkelijkheid versus bekrompen, vooropgezette ideeen, die het zien van de realiteit in de weg staan. Zijn maatschappijkritiek is ook vandaag nog relevant. Krotten noemt hij bijvoorbeeld "vuistslagen in 't gezicht der beschaving." Eduard Douwes Dekker (1820-1887), Nederlands schrijver, bekend onder het pseudoniem Multatuli (Latijn voor 'ik heb veel gedragen'). Douwes Dekker was van 1840 tot 1856 koloniaal ambtenaar in Nederlands-Indie (Indonesie). Na een conflict met zijn superieuren keerde Douwes Dekker miskend en berooid terug naar Europa. Zijn bekendste werk, Max Havelaar (1860), is een felle aanklacht tegen misstanden onder het koloniaal bewind en de inlandse regenten. Later publiceerde hij Ideen, met daarin de roman Woutertje Pieterse, toneelstukken en vele brieven. Door zijn humor, stylistische capaciteiten en zijn sociaal engagement is Multatuli ook nu nog een veel en graag gelezen auteur.

Verzamelde werken II Bevat: *Minnebrieven* (1861), *Over vryen-arbeid in Nederlandsch Indie* (1862), en *Indrukken van den dag* (1860). De *Minnebrieven* (1861) zijn geen liefdesbrieven in de geijkte zin, maar een vervolg op *Max Havelaar*, in de vorm van een brievenroman, die ook poezie, ideeen en korte essays bevat. Of, zoals Multatuli zelf zegt: "'t is alles Poesie, sarcasme, politiek, wellust, scherpte, logica, godsdienst, alles." *Over vryen-arbeid* (1862). Deze 'vrije arbeid' was een stelsel waarbij de inlanders in loondienst zouden werken voor particuliere ondernemingen, in plaats van gedwongen arbeid voor het Cultuurstelsel, waarbij de inlandse boeren, tegen laag 'plantloon', een vijfde van hun land moesten bewerken voor de Nederlandse markt. In dit sarcastische pleidooi bestrijdt Multatuli dit systeem. Indrukken van den dag (1860) bestaat uit brieven, eerder verschenen in het tijdschrift De Tijdspiegel. Eduard Douwes Dekker (1820-1887), Nederlands schrijver, bekend onder het pseudoniem Multatuli (Latijn voor 'ik heb veel gedragen'). Douwes Dekker was van 1840 tot 1856 koloniaal ambtenaar in Nederlands-Indie (Indonesie). Na een conflict met zijn superieuren keerde Douwes Dekker miskend en berooid terug naar Europa. Zijn bekendste werk, Max Havelaar (1860), is een felle aanklacht tegen misstanden onder het koloniaal bewind en de inlandse regenten. Later publiceerde hij Ideen, met daarin de roman Woutertje Pieterse, toneelstukken en vele brieven. Door zijn humor, stylistische capaciteiten en zijn sociaal engagement is Multatuli ook nu nog een veel en graag gelezen auteur.

Verzamelde werken I (Garmond-Editie) Bevat *Max Havelaar*, voorafgegaan door *Studien over Multatuli* door C. Vosmaer. *Max Havelaar* (1860) is het bekendste werk van Multatuli, een aanklacht tegen de misstanden die hij had geconstateerd tijdens zijn werk als koloniaal ambtenaar in Nederlands-Indie. Na een conflict hierover met zijn superieuren voelt Douwes Dekker zich miskend en neemt ontslag (1856). Berooid keert hij terug naar Europa, waar hij in Brussel in twee maanden *Max Havelaar* schrijft met als doel 'het lot van den Javaan te verbeteren'. De kortzichtige, op winst beluste koloniale handelaar Droogstoppel is niet meer weg te denken uit de Nederlandse literatur en het taalgebruik. Douwes Dekker zelf komt nauwelijks verhuld voor als 'Sjaalman' = Max Havelaar, de idealistische ambtenaar. C. Vosmaer (1826-1888, dichter, essayist, tekenaar) was een bewonderaar en vriend van Douwes Dekker. Hij noemde hem "denker, dichter, satiricus, criticus, moralist, hervormer." In zijn Studien nam hij het op voor Dekker en probeerde hij de reacties op Multatuli's werk en vooral *Max Havelaar* te verklaren: "Waarom heeft Nederland daarop geantwoord met lafheid, met laster, met verguizing (...)?" Volgens Vosmaer viel *Max Havelaar* buiten 'de bekende vakken' en werd daardoor in zijn tijd niet begrepen. Eduard Douwes Dekker (1820-1887), Nederlands schrijver, bekend onder het pseudoniem Multatuli (Latijn voor 'ik heb veel gedragen'). Douwes Dekker was van 1840 tot 1856 koloniaal ambtenaar in Nederlands-Indie (Indonesie). Na een conflict met zijn superieuren keerde Douwes Dekker miskend en berooid terug naar Europa. Zijn bekendste werk, Max Havelaar (1860), is een felle aanklacht tegen misstanden onder het koloniaal bewind en de inlandse regenten. Later publiceerde hij Ideen, met daarin de roman Woutertje Pieterse, toneelstukken en vele brieven. Door zijn humor, stylistische capaciteiten en zijn sociaal engagement is Multatuli ook nu nog een veel en graag gelezen auteur.

Verzamelde werken V (Garmond-Editie), *Ideen*, 541 t/m 928, waarin Multatuli blijft hameren op de misstanden in Nederlandsch-Indie. De ideeen die hij in deze bundel naar voren brengt, behelzen onder meer de missie van en de reacties op de kunstenaar ("het loon der kunst"). Ook in deze bundel brengt Multatuli zijn bezwaren naar voren tegen religie, dwz tegen de schijnheiligheid en wat hij noemt de 'onzedelykheid' van religieus geloof. Multatuli suggereert zelfs dat het hem, als hervormer, moeilijker wordt gemaakt dan Jezus. Zijn beschouwingen giet Multatuli vaak in de vorm van anekdotes en schetsen van straattaferelen, waarbij hij bewijst een scherp oor voor dialoog te bezitten, met name voor 'Amsterdams', wat kennelijk toen al net zo klonk als nu. Eduard Douwes Dekker (1820-1887), Nederlands schrijver, bekend onder het pseudoniem Multatuli (Latijn voor 'ik heb veel gedragen'). Douwes Dekker was van 1840 tot 1856 koloniaal ambtenaar in Nederlands-Indie (Indonesie). Na een conflict met zijn superieuren keerde Douwes Dekker miskend en berooid terug naar Europa. Zijn bekendste werk, Max Havelaar (1860), is een felle aanklacht tegen misstanden onder het koloniaal bewind en de inlandse regenten. Later publiceerde hij Ideen, met daarin de roman Woutertje Pieterse, toneelstukken en vele brieven. Door zijn humor, stylistische capaciteiten en zijn sociaal engagement is Multatuli ook nu nog een veel en graag gelezen auteur.

Verzamelde werken VII (Garmond-Editie), *Ideen*, 1047 t/m 1080, waarin Multatuli *De geschiedenis van Wouter Pieterse*, begonnen in VW III, voortzet. Multatuli benadrukte dat *Woutertje Pieterse* geen roman is. Het verhaal is door de ideeen heen gevlochten en wordt afgewisseld met verhandelingen over, bijvoorbeeld, de Nederlandse taal, het Hollandse dijkenstelsel, tips voor een nieuwe manier van taalbeschowing en het verschil tussen ij en y. Multatuli hanteert graag sarcasme om domheden op de korrel te nemen. Bijzonder is ook dat hij vaak verwijst naar eerdere Ideen, en heeft dan ook het nummer paraat. Hij blijft zich verbazen en beklagen over het zwijgen en gebrek aan actie van de politiek en zijn publiek als reactie op zijn werk. Eduard Douwes Dekker (1820-1887), Nederlands schrijver, bekend onder het pseudoniem Multatuli (Latijn voor 'ik heb veel gedragen'). Douwes Dekker was van 1840 tot 1856 koloniaal ambtenaar in Nederlands-Indie (Indonesie). Na een conflict met zijn superieuren keerde Douwes Dekker miskend en berooid terug naar Europa. Zijn bekendste werk, Max Havelaar (1860), is een felle aanklacht tegen misstanden onder het koloniaal bewind en de inlandse regenten. Later publiceerde hij Ideen, met daarin de roman Woutertje Pieterse, toneelstukken en vele brieven. Door zijn humor, stylistische capaciteiten en zijn sociaal engagement is Multatuli ook nu nog een veel en graag gelezen auteur.

Verzamelde werken VI (Garmond-Editie), *Ideen*, 929 t/m 1046, waarin opgenomen het toneelstuk *Vorstenschool* (1872), en waarin Multatuli ondanks de bravoure en de sarcastische toon toch een zekere bitterheid toont in zijn tirades tegen de beschaving, de godsdienst en het fatsoen. *Vorstenschool* gaat over een fictieve koninklijke familie met twee manieren van regeren: koning George is autocratische losbol, die alles behalve belangstelling voor het algemeen belang heeft. Koningin Louise is zijn tegenpool, zij praat met mensen uit het volk en probeert hen te helpen. Multatuli's sympathie lag duidelijk bij de koningin. Het stuk oogstte lauwe kritieken. Aan het eind van de bundel kondigt Multatuli aan, 'moe van verdriet', in de volgende bundel verder te gaan met het verhaal over Wouter Pieterse, teneinde zich wat te 'verpoozen'. Eduard Douwes Dekker (1820-1887), Nederlands schrijver, bekend onder het pseudoniem Multatuli (Latijn voor 'ik heb veel gedragen'). Douwes Dekker was van 1840 tot 1856 koloniaal ambtenaar in Nederlands-Indie (Indonesie). Na een conflict met zijn superieuren keerde Douwes Dekker miskend en berooid terug naar Europa. Zijn bekendste werk, Max Havelaar (1860), is een felle aanklacht tegen misstanden onder het koloniaal bewind en de inlandse regenten. Later publiceerde hij Ideen, met daarin de roman Woutertje Pieterse, toneelstukken en vele brieven. Door zijn humor, stylistische capaciteiten en zijn sociaal engagement is Multatuli ook nu nog een veel en graag gelezen auteur.

Verzamelde werken VIII (Garmond-Editie), *Ideen*, 1081 t/m 1205, waarin Multatuli de 'Woutergeschiedenis' (*Woutertje Pieterse*) vervolgt. Wouter denkt erover 'in den handel' te gaan al was het alleen maar "om iets te zyn, wat dan ook " Wouter ziet dat de werkelijkheid meestal niet klopt met de fatsoens- en levenslessen die zijn familie (Juffrouw Pieterse, zijn moeder, Stoffel, zijn oudere, betweterige broer), het onderwijs (Meester Pennewip) en zijn sociale omgeving (buurvrouw Laps, ..". want een mensch moet altyd zorgen voor z'n fatsoen") hem inprent. Wouters liefste - en naiefste - wens is koning van Afrika te worden. Multatuli ontvouwt tal van ideeen, o.a. over dichters en genieen, godsdienst, de vraag of de jeugd Latijn en Grieks moet leren ("Wie klassieke studie in bescherming neemt, houdt zich bezig met het genezen van 'n lyk"), het Antwerps letterkundig congres, en ... meikevers. Eduard Douwes Dekker (1820-1887), Nederlands schrijver, bekend onder het pseudoniem Multatuli (Latijn voor 'ik heb veel gedragen'). Douwes Dekker was van 1840 tot 1856 koloniaal ambtenaar in Nederlands-Indie (Indonesie). Na een conflict met zijn superieuren keerde Douwes Dekker miskend en berooid terug naar Europa. Zijn bekendste werk, Max Havelaar (1860), is een felle aanklacht tegen misstanden onder het koloniaal bewind en de inlandse regenten. Later publiceerde hij Ideen, met daarin de roman Woutertje Pieterse, toneelstukken en vele brieven. Door zijn humor, stylistische capaciteiten en zijn sociaal engagement is Multatuli ook nu nog een veel en graag gelezen auteur.

Based on the author's actual experiences, Max Havelaar is one of the most forceful indictments of colonialism ever written. Its portrayal of colonial cruelty in Indonesia is rendered in prose that ranges from colloquial informality to cadences of biblical resonance, and the sophistication of its satire led D. H. Lawrence to compare it to the works of Swift, Gogol, and Twain.

Verzamelde werken III (Garmond-Editie), Ideen, 1 t/m 447, waarin Multatuli, altijd op zoek naar waarheid, korte, soms een-regelige, soms langere kritische beschouwingen houdt over zaken als hoogmoed, genieen, de bijbel, mysteries, en weer terugkomt op de toestanden in Lebak, in Nederlands-Indie. Ook gebruikt hij sketches en dialogen om zijn ideeen naar voren te brengen. In deze bundel wordt Woutertje Pieterse (*De geschiedenis van Wouter Pieterse*) voor het eerst ten tonele gevoerd. Multatuli's schrijfstijl is levendig en direct, soms compact, dan weer 19e eeuws wijdlopig maar nooit saai. Eerste Idee: "Misschien is niets geheel waar, en zelfs dat niet.," typerend voor Douwes Dekkers stijl, provocerend, serieus en toch geestig. Eduard Douwes Dekker (1820-1887), Nederlands schrijver, bekend onder het pseudoniem Multatuli (Latijn voor 'ik heb veel gedragen'). Douwes Dekker was van 1840 tot 1856 koloniaal ambtenaar in Nederlands-Indie (Indonesie). Na een conflict met zijn superieuren keerde Douwes Dekker miskend en berooid terug naar Europa. Zijn bekendste werk, Max Havelaar (1860), is een felle aanklacht tegen misstanden onder het koloniaal bewind en de inlandse regenten. Later publiceerde hij Ideen, met daarin de roman Woutertje Pieterse, toneelstukken en vele brieven. Door zijn humor, stylistische capaciteiten en zijn sociaal engagement is Multatuli ook nu nog een veel en graag gelezen auteur.

Verzamelde werken IV (Garmond-Editie), *Ideen*, 448 t/m 540, waarin Multatuli weer de kant kiest van de minderbedeelden en onderdrukten, op hartstochtelijke en sarcastische wijze, waardoor het geheel nog steeds verbazend actueel aandoet. Bespiegelingen over de wet, handel, zedelijkheid, de ware natuur van Jezus, kunst. Multatuli deinst niet terug voor scherpe uitspraken: naar aanleiding van het bladeren in staatsstukken "staan we verbaasd over de onnoozelheid waarmee onze voorouders zich lieten bedriegen." En "Elk Kamerlid dat bij de behandeling onzer verwarde Indische zaken, zwygt van de Havelaar-geschiedenis, is een leugenaar." Zijn stellingnames brachten niet op stel en sprong de veranderingen teweeg waarop hij hoopte, wat hem teleurstelde en verbitterde. Hij werd meer geprezen om zijn literaire verdiensten dan om zijn maatschappijkritiek. Eduard Douwes Dekker (1820-1887), Nederlands schrijver, bekend onder het pseudoniem Multatuli (Latijn voor 'ik heb veel gedragen'). Douwes Dekker was van 1840 tot 1856 koloniaal ambtenaar in Nederlands-Indie (Indonesie). Na een conflict met zijn superieuren keerde Douwes Dekker miskend en berooid terug naar Europa. Zijn bekendste werk, Max Havelaar (1860), is een felle aanklacht tegen misstanden onder het koloniaal bewind en de inlandse regenten. Later publiceerde hij Ideen, met daarin de roman Woutertje Pieterse, toneelstukken en vele brieven. Door zijn humor, stylistische capaciteiten en zijn sociaal engagement is Multatuli ook nu nog een veel en graag gelezen auteur.

Dit boek (hardcover) is onderdeel van de TREDITION CLASSICS serie. De makers van deze serie zijn verbonden door hun passie voor literatuur en gedreven met de bedoeling om alle publieke domein boeken weer gedrukte vorm beschikbaar te maken - wereldwijd. De meeste geprinte TREDITION CLASSICS titels zijn al decennia verdwenen uit de boekenkasten. Bij tredition geloven wij dat een goed boek nooit uit de mode is en dat zijn waarde voor eeuwig is. Deze boeken serie helpt bij het behouden van de literatuur schatten. Het draagt bij in het behouden van prachtige wereldliteratuur werken.

Dit boek (hardcover) is onderdeel van de TREDITION CLASSICS serie. De makers van deze serie zijn verbonden door hun passie voor literatuur en gedreven met de bedoeling om alle publieke domein boeken weer gedrukte vorm beschikbaar te maken - wereldwijd. De meeste geprinte TREDITION CLASSICS titels zijn al decennia verdwenen uit de boekenkasten. Bij tredition geloven wij dat een goed boek nooit uit de mode is en dat zijn waarde voor eeuwig is. Deze boeken serie helpt bij het behouden van de literatuur schatten. Het draagt bij in het behouden van prachtige wereldliteratuur werken.

Dit boek (hardcover) is onderdeel van de TREDITION CLASSICS serie. De makers van deze serie zijn verbonden door hun passie voor literatuur en gedreven met de bedoeling om alle publieke domein boeken weer gedrukte vorm beschikbaar te maken - wereldwijd. De meeste geprinte TREDITION CLASSICS titels zijn al decennia verdwenen uit de boekenkasten. Bij tredition geloven wij dat een goed boek nooit uit de mode is en dat zijn waarde voor eeuwig is. Deze boeken serie helpt bij het behouden van de literatuur schatten. Het draagt bij in het behouden van prachtige wereldliteratuur werken.

Diese Hardcover-Ausgabe ist Teil der TREDITION CLASSICS. Der Verlag tredition aus Hamburg veroffentlicht in der Buchreihe TREDITION CLASSICS Werke aus mehr als zwei Jahrtausenden. Diese waren zu einem Grossteil vergriffen oder nur noch antiquarisch erhaltlich. Mit TREDITION CLASSICS verfolgt tredition das Ziel, tausende Klassiker der Weltliteratur verschiedener Sprachen wieder als gedruckte Bucher zu verlegen - und das weltweit Die Buchreihe dient zur Bewahrung der Literatur und Forderung der Kultur. Sie tragt so dazu bei, dass viele tausend Werke nicht in Vergessenheit geraten

Dit boek (hardcover) is onderdeel van de TREDITION CLASSICS serie. De makers van deze serie zijn verbonden door hun passie voor literatuur en gedreven met de bedoeling om alle publieke domein boeken weer gedrukte vorm beschikbaar te maken - wereldwijd. De meeste geprinte TREDITION CLASSICS titels zijn al decennia verdwenen uit de boekenkasten. Bij tredition geloven wij dat een goed boek nooit uit de mode is en dat zijn waarde voor eeuwig is. Deze boeken serie helpt bij het behouden van de literatuur schatten. Het draagt bij in het behouden van prachtige wereldliteratuur werken.