Die begeleiding van duiwe is 'n stewige bundel oor 'n verskeidenheid verweefde temas. Die liefdesgedigte is dikwels nostalgies en vol verlange, maar hou verrassend genoeg ook verband met die tema van oorlog en stryd wat deur die bundel loop. Daar is 'n durende spanning tussen verskillende sfere in die bundel: tussen die aardse en die verhewene, die godsdienstige en die lyflike, tussen Israel en Suid-Afrika. Hierdie spanning word in ’n mate oorbrug deur beweging tussen die werelde, deur reise, verhuising en weggaan, met duiwe wat dikwels as skakel tussen die verskillende sfere optree. In die slotgedig “Eksodus” word die tweespalt treffend in die Suid-Afrikaanse aktualiteit ingebed, met die liefdes- en godsdienstige temas wat steeds saamklink.

Rosa Smit se gedigte bied, in die woorde van Marianne Moore, werklike paddas ("toads") in verbeelde tuine, ook met die "noodsaak" wat Opperman van 'n gedig vra. Sy is 'n wydgepuliseerde skrywer van o.a. Krone van die narsing in 1987, waarvoor sy die gesogte Ingrid Jonker-prys ontvang. Van haar verse is in verskeie bundels opgeneem, o.a. Die braambos brand, Die mooiste liefdesgedigte in Afrikaans en 'n Honderd jaar later. Vers oor vers, gedigte wat gedeeltes uit die Bybel verhelder, is ook 'n vrug van Rosa se pen. Hierdie digbundel dek 'n wye spektrum: van liefde, groei, gebed, opstanding tot skeiding.