'n Misterieuse roman met sterk Gotiese elemente - Pippa, 'n jong, onervare en effens wereldvreemde vrouestudent, word heimlik deur 'n aantreklike ouer man bewonder en agtervolg. In 'n waas van romantiek voer hy haar tydens 'n donderstorm na sy kasteelagtige huis buite die stad, waar hy haar so vaardig verlei dat sy voorts nie die werklikheid heeltemal van die droom kan onderskei nie. Die uiteinde is dat sy nie weer teruggaan na die studentehuis waar sy en twee vriendinne woon nie, en ook die "die blonde man sonder naam" wat soos 'n bewaarengel oor haar waak, begin vermy. Want gou ruk die "die donker God" (soos Pippa en haar vriendinne na Alex verwys) se besitlikheid en jaloesie hand uit. Tot so 'n mate dat hy haar soms te lyf gaan of in sy huis opsluit. Uiteindelik trou Alex met Pippa en word daar 'n baba gebore ('n wonderlik musikaal begaafde dogtertjie), maar die tragiese einde, wat van vroeg af gesuggereer word deur die broeiende gevoel binne en buite die verhouding, volg onafwendbaar - Alex bring eers sy eksotiese kok uit Zanzibar en dan homself om die lewe. Die roman het 'n byna hipnotiese uitwerking op die leser - met ekonomie van beskrywing word 'n sprokiesagtige dog herkenbaar moderne werklikheid geskep. Tegelyktertyd word 'n donker aura rondom die romantiek en erotiek, vermeng met geweld, uitgebou.

Al sê haar shrink nou ook wát, Hanna weet sy werk basies as prostituut.

Om uit haar nagmerrie-verhouding en -werk by Pretoria se goorste prokureur te ontsnap, kry Hanna werk as Engelsonderwyser in Moskou – met die raad en hulp van skrywer-karakter Fransi Phillips, wat self in Moskou Engels gee en Hanna as storiekarakter wil inspan. Daar gekom, is een van Hanna se eerste Skype-leerders die onweerstaanbare Nureyev lookalike Wolf79, ’n skeepsmagnaat en man van formaat. Maar sy’t dan juis Rusland toe gevlug om haar as professionele vrou te kom bewys, nie om halsoorkop verlief te staan en raak nie! En wat voer Phillips anyway in die mou met haar Hanna-karakter? Om nie te praat nie van die doos van ’n verloofde wat Hanna in Pretoria agtergelaat het . . .

In hierdie verruklike stadsprokie vir grootmense gaan die leser verras word, lê van die lag, dalk ongemaklike nuwe gedagtes dink, en régdeur tonekrul-lekkerkry vir die mees oorrompelende romanse nóg.

Die verhaal neem die leser van grootwordjare op die platteland tot 'n verblyf in Rusland waar die heldin steeds nie inpas nie. Die lemming word gebruik as 'n metafoor vir blinde menslike konformisme onder druk van groepe en opvoedkundige instellings.

Die leser sal die heerlike, absurde humor geniet. Sowel die ou as die nuwe Suid-Afrika loop onder skerp kommentaar deur.

Die hoofkarakter van Net 'n lewe laat 'n dagboek na waarin sy lakonies, sinies en snaaks probeer sin maak van haar lewe. Sy is tegelyk donker, grappig, robuust, boheems; hierdie sonderlinge girl van Pretoria wat nie 'n wag voor haar mond kan hou nie. Mettertyd word sy die stem van almal wat te midde van die heersende politieke woesteny hulle eie lewenstryd stry. Net 'n lewe, speel in die sosio-politieke arena van die laaste vyftig jaar af en is ’n politieke satire met sterk feministiese inslag, maar dit preek nooit nie.