Met haar nuutste bundel, Disteltyd, neem die digter Marlise Joubert bestek op haar lewe; die verouderingsproses met gepaardgaande fisieke aftakeling en verlies, maar ook besinning oor familie, eie kinderjare en die onlangse inperking, beurtkrag en geweld.

Dit is gedigte met ’n sterk poëtiese en visuele inslag en word gekenmerk deur ’n introspektiewe, selfs nostalgiese, toonaard. Soos die distel as onkruid ’n saadpluim lewer wat lig, dartelend en lieflik is, is hierdie gedigte ook.

Disteltyd is ’n bundel wat weens die geskakeerdheid daarvan ’n belangrike bydrae lewer tot die steeds groeiende korpus van laatwerke; gedigte wat meestal ontroer weens die menslikheid en humor daarin verwoord, maar terselfdertyd ook die leser konfronteer met die maatskaplike onregte kenmerkend van ons tyd.

Grondwater sluit aan by die vorige bundels van die gevestigde digter Marlise Joubert, maar het ’n boustof wat getuig van ’n nuwe stel lewenservaringe wat dit laat affilieer by die groeiende tradisie in Afrikaanse laatwerk.

Dit is ’n bundel wat spreek van die spreker se terugblik op ’n leeftyd, die besef van eie sterflikheid en die ontginningsproses van die biologiese en psigologiese wortels van die mens, van die impak van ouerfigure en veral van die gestorwe moeder.

Marlise Joubert se sewende digbundel handel oor siekte en herstel. In die eerste afdeling, "winterklou", word die beklemmende wereld van die intensiewe sorgeenheid en hospitaalbed uit die perspektief van die pasient beskou. Die hulpeloosheid en uitgelewerdheid van iemand wat 'n ernstige operasie moes ondergaan, neem op aangrypende wyse gestalte in die gedigte. Te midde van pyn bly sy bewus van skoonheid en die nabyheid van die geliefde. In die tweede afdeling, "rugkaatsing" word haar wereld weer groter soos wat sy herstel; bring sy reise, besoeke en gesprekke in herinnering en tree die verskrikking van siekte en dood verder weg. Die derde afdeling, "dryfgoed", is 'n viering van lewe en kunstenaarskap. Die herstelproses word 'n werklikheid soos wat sy weer begin skryf en skilder. Ander dinge, plekke en mense tree weer toe tot haar beleweniswereld. Alhoewel die spreker bewus bly van haar kwesbaarheid en die verbygaan van die tyd, bevestig gewone dinge soos kos, wyn en blomme die waarde van die lewe en die liefde.

In a burning sea: Contemporary Afrikaans poetry in translation aims to address a long-standing need to introduce Afrikaans poetry to a local as well as international audience. While a number of translated works have, in recent years, been made available to the wider South African readership, only a handful of high-profile individuals continue to enjoy international recognition. This anthology is a collection of poems from contemporary poets who are actively writing and publishing and whose work is a good reflection of the current trends evident in Afrikaans literature. The editor hopes it will go some way towards remedying the present lack of exposure and encourage future publications offering translations of writing also representative of the broader traditions of historical and twentieth-century Afrikaans poetry. In compiling the anthology, the editor approached poets who had published at least a second volume of poetry in the years from 2005 to 2011. Some poems were unpublished at the time of the selections but have found a subsequent home in more recent volumes of poems. Individuals were asked to submit up to ten poems, some offered their own translations, but for the remainder she made use of a panel of excellent English translators. In each case the poet worked in close collaboration with the translator of his or her choice.

Die bundel Versindaba 2009 verskyn by geleentheid van Versindaba 2009 (27–28 November 2000) in Stellenbosch en bestaan uit ’n keuse van gedigte van die digters wat aan hierdie geleentheid deelneem.

Versindaba, wat vanjaar vir die vyfde keer aangebied word, is ’n feestelike geleentheid en die bloemlesing wat daarmee saam verskyn, bied graag iets van die plesier van die Afrikaanse poësie. Onder die bekende en geliefde Afrikaanse digters wat vanjaar in die bundel opgeneem is, is Breyten Breytenbach, Antjie Krog, Johann de Lange en die Namibiër Piet van Rooyen. Ander bydraers is digters van wie daar onlangs ’n bundel verskyn het, of van wie binnekort ’n bundel gaan verskyn, soos Gilbert Gibson, Daniel Hugo, Carina Stander en Cas Vos.

Soos tevore, stel Versindaba 2009 ook ’n paar debutante se digkuns bekend, naamlik Lucie Möller, Johannes Prins, Jasper van Zyl en Jelleke Wierenga.

In Bladspieel – die digter se agste digbundel – verken Marlise Joubert in 'n kenmerkend vloeiende styl temas soos verganklikheid en verval, onthou en verewiging, liefde en familieverhoudings, digterskap en die skryfproses. Die gedigte verwoord, en word as't ware 'n afbeelding van, die ervarings van die digter as belewende subjek, en betrek so die leser op intieme wyse by haar ervarings van die alledaagse.