'I could feel it coming. War, I mean. Creeping up on us, into our town, down our street, into our house. Smiling like a friend, like it was Batman come to save us when really it was the Joker all along.' With far-right Albion on the brink of war with Europe, ten-year-old Alan and his little brother Sam are sent away to safety. Dad tells Alan he has to be brave, like the superheroes he loves, but Alan isn't too sure. He wants to be wherever Dad is, and, anyway - can he really be sure who's a hero and who's a villain? A heartwarming, heartbreaking story of acceptance, love and bravery in all its different forms, from the acclaimed author of Joe All Alone.

Dat kinders vroeër of later prontuit vrae oor die dood sal vra, is iets waarvan elke ouer deeglik bewus is. Nietemin is die antwoorde selde prontuit of sonder eufemistiese kinkels wanneer dié vrae wel ter tafel kom. “Kindervriendelike” boeke oor die dood bestaan wel – maar die natuurlikheid en openlikheid waarmee hierdie onlosmaaklike aspek van die mens se bestaan in Eend, Dood en Tulp hanteer word, is binne die Afrikaanse lesersraamwerk geheel en al vernuwend.

Dood, so leer die leser, was nog maar altyd Eend se onsigbare kameraad. Dis bloot dat Eend hom nog nooit van tevore raakgesien het nie. Wanneer die twee mekaar op ’n dag wel leer ken, is daar skielik nie sprake van die vrees of die afstand wat Eend vermoed het nie – en moet ’n mens saam met Dood kopskud en erken dat die lewe nou maar eenmaal sy eie gang gaan.